Κυριακή, 22/09/2019

Εναλλακτικές Θεραπείες

Πρόληψη, υγεία,  ευεξία

 

Όλο και περισσότεροι ασθενείς επιλέγουν τελευταία διαφορετικές θεραπευτικές μεθόδους, θεραπείες που ονομάζονται «εναλλακτικές» για να ξεχωρίσουν από τις θεραπευτικές μεθόδους της κλασσικής ιατρικής.

Η καθιερωμένη ιατρική  για πολλά χρόνια τις αντιμετώπιζε σαν  αντιεπιστημονικές, πολλές φορές επικίνδυνες και αιρετικές, κάτι σαν κομπογιαννιτισμό, κάποιοι τις βλέπουν με περιέργεια, ενδιαφέρον αλλά και αμφιβολία και  κάποιοι άλλοι είναι φανατικοί οπαδοί τους.

Μιλάμε για  θεραπευτικές μεθόδους όπως η βοτανοθεραπεία (είτε με βάση τη δυτική παράδοση είτε την κινέζικη ή την ινδική αγιουβερδική προσέγγιση), η ομοιοπαθητική, ο βελονισμός, ο βιοσυντονισμός, , η  ειδική διατροφή, η ρεφλεξολογία, η  χειροπρακτική, διάφορα είδη μασάζ κι άλλα πολλά σχήματα.

 

 

 

 

Για αιώνες οι άνθρωποι θεραπεύονταν με ότι τους έδινε η φύση, κυρίως με βότανα και δίαιτες. Η βιομηχανική επανάσταση τον 19ο αιώνα ανέτρεψε πολλά, η πρόοδος της χημείας επέτρεψε την απομόνωση των δραστικών συστατικών των φυτών, τη σύνθεση στο εργαστήριο πολλών απ’ αυτά,  τη βελτίωση  και επιβεβαίωση  της δραστικότητας, τον καθορισμό της δράσης. Ο ενθουσιασμός της προόδου της Χημείας δημιούργησε την εντύπωση πως εδώ έχουμε τη λύση για όλα τα προβλήματα, η σχέση πείραμα-αποτέλεσμα-επιβεβαίωση, έθεσε τη βάση της αντικειμενικής επιστημονικής έρευνας  και για πολλά χρόνια οτιδήποτε από το χώρο της παραδοσιακής θεραπευτικής θεωρούνταν παρωχημένο κι αντιεπιστημονικό. Σήμερα δεν υπάρχει αμφιβολία πως η κλασσική ιατρική έχει κάνει άλματα στη διαγνωστική και θεραπευτική των ασθενειών, τόσο με σύγχρονα μηχανήματα και εργαστήρια, όσο και με νέες χειρουργικές μεθόδουςκαι φάρμακα. Όμως υπάρχουν και παράλληλες απώλειες.

Στην ιστορία της ανθρωπότητας υπάρχουν πολλά παραδείγματα, όπου η υπεροψία της εκάστοτε σύγχρονης επιστήμης συγκρούονταν με προοδευτικές αντίθετες φωνές. Πολλές φορές η ίδια υπεροψία συντέλεσε στο να χαθεί   μέρος  απ’ τη γνώση που είχε συσσωρευτεί στη διάρκεια της ανθρώπινης πορείας στη γη. Τα τελευταία εκατό χρόνια ήταν σαρωτικά και απόλυτα υπέρ της νέας γνώσης με αποτέλεσμα  δοκιμασμένες για αιώνες μέθοδοι και μέσα της λαϊκής θεραπευτικής σε διάφορες χώρες σχεδόν να εξαφανιστούν. 

Η λαϊκή αλλά και η επίσημη κατά τόπους θεραπευτική παρουσιάζει μεγάλες διαφορές σε διαφορετικά μήκη και πλάτη, σε διαφορετικούς πολιτισμούς. Η φιλοσοφία του κάθε πολιτισμού επηρεάζει  τη θεώρηση και τον ορισμό της ασθένειας και διαμορφώνει μια παράλληλη φιλοσοφία ιατρικής, πολύ σημαντικής για την ιατρική γνώση, που η παγκοσμιοποίηση επίσης επηρεάζει και ισοπεδώνει.  Παρ’ όλες όμως τις απώλειες,  υπάρχουν  ακόμα πολλές και ποικίλες προσεγγίσεις, αποτέλεσμα της διαφορετικότητας και του δαιμόνιου της ανθρώπινης σκέψης,  που αποδεικνύονται στην πράξη αποτελεσματικές.

Το θετικό είναι , πως πολλά ανοιχτά μυαλά της σύγχρονης ιατρικής όχι μόνο δεν απορρίπτουν πια, αλλά δέχονται ό,τι θεραπεύει. Η αρχή «ο ασθενής ξέρει καλύτερα» είναι σημαντική. Έτσι   προσπαθούν να καταγράψουν και να ερευνήσουν παραπέρα αφ’ ενός οτιδήποτε χρησιμοποιήθηκε στο παρελθόν με επιτυχία για θεραπεία, -είτε αυτό είναι βότανο, είτε κάποια άλλη μέθοδος με στόχο  να επιβεβαιωθεί πειραματικά η δράση και να διερευνηθεί η δυνατότητα πρακτικής εφαρμογής- και αφ’ ετέρου να διερευνήσουν και να εξελίξουν νεώτερες θεραπευτικές μεθόδους συνδυάζοντας  παλιές και νέες γνώσεις.

Οι λεγόμενες «εναλλακτικές» θεραπείες έχουν κάτι κοινό σαν αρχή τους, υποστηρίζουν γενικά αυτό που λέγεται «ολιστική προσέγγιση» του οργανισμού, βλέπουν τον ασθενή σαν σύνολο κι όχι σαν μεμονωμένα όργανα που νοσούν. Συνήθως αναφέρονται σε  θεραπεία ασθενούς κι όχι ασθένειας, σε ενεργοποίηση δυνάμεων του ίδιου του οργανισμού κι ακόμα και σε οικολογική προσαρμογή του ανθρώπινου οργανισμού με θεραπείες με βάση τη φύση.

Αν προσπαθήσουμε να κάνουμε έναν γενικό διαχωρισμό, κάποιες απ’ αυτές όπως η βοτανοθεραπεία και η ομοιοπαθητική βασίζονται στη λήψη «φαρμάκων» από το στόμα, άλλες όπως ο βελονισμός, ο βιοσυντονισμός, η ρεφλεξολογία, η χειροπρακτική, έχουν σχέση με τους μεσημβρινούς του ανθρώπινου σώματος και την ελεύθερη ροή ενέργειας σ’ αυτούς. Ο  διαχωρισμός αυτός δεν είναι απόλυτος, μια που και η ομοιοπαθητική επηρεάζει  επίσης την ενεργειακή κατάσταση του σώματος, αλλά και στο βιοσυντονισμό έχουμε λήψη «φαρμάκου» από το στόμα.

Κάθε μια απ’ τις θεραπείες αυτές έχει τη φιλοσοφία της και προσεγγίζει την υγεία του ανθρώπου με διαφορετικό τρόπο. Η κινέζικη βοτανοθεραπεία, ο βελονισμός (Κίνα) και η αγιουβέρδα (Ινδία), θεωρούνται στη Δύση «εναλλακτικές» θεραπείες ενώ αποτελούν κλασσικές θεραπευτικές μεθόδους στις χώρες από τις οποίες προέρχονται.

Στο χαρακτηρισμό «εναλλακτικές θεραπείες» υπάρχουν αρκετές ενστάσεις. Για παράδειγμα η  ομοιοπαθητική θεωρείται ολοκληρωμένο θεραπευτικό σύστημα και διεκδικεί τον τίτλο της παράλληλης ιατρικής θεραπείας, ενώ  ο βελονισμός  συμπληρωματική μέθοδος, που μπορεί να χρησιμοποιηθεί μαζί με μεθόδους της κλασσικής ιατρικής.

Γιατί όμως επιλέγει κάποιος μια τέτοια θεραπευτική μέθοδο; Οι λόγοι που ένας ασθενής στρέφεται σε «εναλλακτική» θεραπεία ποικίλουν. Είναι γενικό φαινόμενο της εποχής μας η τάση για επιστροφή στη φύση και σε φυσικές μεθόδους θεραπείας. Για κάποιους είναι ξεκάθαρη συνειδητή επιλογή, που έχει να κάνει με αλλαγή στάσης ζωής, αναζήτηση του πιο φυσικού σε όλα τα επίπεδα, προσπάθεια για πρόληψη με υγιεινή διατροφή, άθληση, αποφυγή επαφής με οτιδήποτε παραπέμπει σε χημεία.

Όσον αφορά όμως τους ήδη ασθενείς,  η  βασική αιτία που κάποιος στρέφεται από την κλασσική ιατρική στην λεγόμενη εναλλακτική είναι η αδυναμία ή και αποτυχία της  πρώτης να αντιμετωπίσει το πρόβλημά του. Τις περισσότερες φορές πρόκειται για χρόνια προβλήματα υγείας, που δεν έγινε δυνατό να θεραπευθούν οριστικά.  Εδώ προστίθεται η  πολλές φορές απρόσωπη αντιμετώπιση του ασθενούς από την κλασσική ιατρική, η έλλειψη χρόνου από το γιατρό, ο φόβος από τις   ανεπιθύμητες ενέργειες των χημικών φαρμάκων,  η θεραπεία από γιατρό ειδικότητας ενός συστήματος του οργανισμού, χωρίς να ληφθούν υπ’ όψη  τα άλλα προβλήματα υγείας του. Στην επιλογή του ασθενούς παίζει επίσης ρόλο από ποιόν γίνεται η πληροφόρηση για την «άλλη» θεραπεία κι αν ο πληροφοριοδότης έχει ευεργετηθεί απ’ αυτήν.

Όπως προαναφέρθηκε, για πολλά χρόνια το ιατρικό κατεστημένο απέρριπτε όλες αυτές τις μεθόδους,  καταλογίζοντάς τους έλλειψη επιστημονικότητας και αποδείξεων, θεωρώντας επιστημονικότητα  μόνο ότι διδάσκονταν στα πανεπιστήμια. Το ανήσυχο ανθρώπινο  πνεύμα όμως στην πάλη του με την αρρώστια δεν αφήνει καμιά γνώση να πάει χαμένη.  Έτσι, γιατροί – θεραπευτές είναι αυτοί που ξαναανακαλύπτουν τη χρησιμότητα της παραδοσιακής βοτανοθεραπείας, γιατροί- θεραπευτές  είναι  αυτοί που εφαρμόζουν την ομοιοπαθητική και το βελονισμό.

Θέτοντας τέτοιους στόχους όλες οι επιστήμες συνεργάζονται. Η Εθνοφαρμακολογία διερευνά ακριβώς τις χαμένες γνώσεις της λαϊκής θεραπευτικής διαφόρων χωρών, η Φαρμακογνωσία προσπαθεί να αποδείξει τις δράσεις των παραδοσιακά χρησιμοποιούμενων βοτάνων με την απομόνωση των συστατικών τους. Πανεπιστημιακά τμήματα Φυσικής (κβαντομηχανική) διερευνούν τη φύση και τη σημασία των μεσημβρινών του ανθρώπινου σώματος και  συνεργάζονται με Ομοιοπαθητικούς γιατρούς  για τη διερεύνηση του τρόπου δράσης του Ομοιοπαθητικού φαρμάκου. Βιοχημικοί, Φυσιολόγοι και Διατροφολόγοι  μας δίνουν νέα στοιχεία για τη θεραπευτική χρήση της διατροφής. Και νέα τμήματα Ψυχιατρικής διερευνούν το μεγάλο κεφάλαιο των ψυχοσωματικών ασθενειών και την αντιμετώπισή τους χωρίς φάρμακα.

Πολλές φορές τίθεται το ερώτημα: «μα καλά, είναι δυνατόν να ξαναγυρίσουμε στα μαντζούνια»; Ερώτημα ρητορικό θα έλεγα, γιατί οι  «εναλλακτικές» θεραπείες και επιστημονική βάση έχουν και είναι πολύ αποτελεσματικές. Τα αποτελέσματά τους είναι πολλές φορές εντυπωσιακά και η θεραπεία οριστική, εκεί που η κλασσική ιατρική σηκώνει τα χέρια ή το παλεύει καλύπτοντας το πρόβλημα. Σίγουρα δεν μπορούν να θεωρηθούν πανάκεια. Κι υπάρχουν κι εδώ μειονεκτήματα και πλεονεκτήματα. Όπως το ότι συνήθως είναι πιο αργές και ήπιες, γι’ αυτό και δεν ενδείκνυνται πάντα για οξέα περιστατικά.  Έχουν όμως οι περισσότερες (όχι όλες) ελάχιστες έως μηδενικές παρενέργειες και κατορθώνουν να επιφέρουν μια συνολική ευεξία στον οργανισμό. Υπάρχουν κι εδώ άτομα που τις εκμεταλλεύονται, άτομα που τις υπερεκτιμούν κι άτομα που τις χειρίζονται με τέχνη για βέλτιστο αποτέλεσμα. Γι’ αυτό και είναι πολύ σημαντική η επιλογή του κατάλληλου γιατρού-θεραπευτή από τον ασθενή.

Υπάρχει βέβαια και το ερώτημα πότε και ποια μέθοδο επιλέγουμε. Εδώ θα μπορούσε να είναι καθοριστικός ο ρόλος του κλασικού οικογενειακού γιατρού, απέχουμε όμως πολύ ακόμα απ’ αυτό. 

Είναι καλό να θυμόμαστε πως ότι δεν ξέρουμε, δε σημαίνει ότι δεν υπάρχει, ότι δεν μπορούμε ακόμα να αποδείξουμε, δεν σημαίνει πως δεν ενεργεί. Οι «εναλλακτικές»  θεραπευτικές μέθοδοι μπορούν και είναι καλό να συνεργαστούν και  να συμβαδίσουν με την κλασσική ιατρική και να προσφέρουν πολλά.  Γιατί η ιατρική είναι μία και στόχος είναι πάντα η υγεία.  

  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ωφελέειν ή μη βλάπτειν                                          Υγεία και νους εσθλά τω βίω δύο                                          Ο τρώσας και ιάσεται

Επικοινωνήστε μαζί μας

Φαρμακείο Δημοκρατίας 1

Τηλεφωνήστε μας
Τηλεφωνήστε μας
24610 30555
Τηλεφωνήστε μας

Φαρμακείο Πλατείας Λασσάνη

Διεύθυνση
Τηλεφωνήστε μας
24610 40682
Στείλτε μας email

Το φαρμακείο της γης

Facebook